Nar Çiçeği

masumcaydı çocuk yüzünün rengi

incinmiş gibi duruyordu

hem siyah giyindiğin bir gündü

rüzgarın kattığı saçların da siyahtı

insan kalabalıklarında siyah bir gül gibi

ben fark ediyordum sesini

ağladığını görmedim koşarak geçiyordun denizi

nedendir bilmiyorum gözlerin bahar sürgülü

mutlu değildi makasladığın saçların yok yere ağlamış

içinde yalnızlığın kalesi sıkıca kolluyor seni

hangi dehlizler taşıyor hangi şehirleri dolaşıyorsun yüzün yanmış

resimler çizen kuşlarla kalkıyorsun seherleri baharmış

incedir kırılır gördüm duygularını çırpınan bir güvercin

bazen sevinçler kovalıyor yürüyüşlerin bazen hüzünler

acıtan haberler küstürür seni ölümlü dünya halleri

nar çiçekleri anladı gülümseyen yüzünde gözlerini ..