Nasihat
Bir adam tanıdım,
Kuytu köşelerde hıçkıran
Sesi sokak başına kadar vuran
Kendiyle hesaplaşması iç kavuran bir savaş sanki
Kendimde olmadığım geceler
Çıkıp şöyle usul usul yürürdüm muabbetine
İki tatlı kelam, sızlanmaların arasında nasihat arardım
Soracak oldum derdin diye, uzaklardan getirmek ne mümkün
Gecenin ay ışığına hasret kaldığı bir gece
Erkenciydim sokak arasında, görünmüyordu o
Bi sigara yakıp iki mısra karaladım tek arkadaşının üstüne
Fırlayan bir kaç dize işte sebepsizce,sen yazıyordum özlem adına
Vakit baya ilerledi
İki sokak ileriden duyuluyor söylediği nameler
Belli ki meyde aramış teselliyi bu gece yine
Sıcacık dost edasıyla gülümsedim yüzüne
Kocaman oldu gözleri nemliydi üstelik
Farkına varmıştı mısraların
Gel benimle dediği an ürpermiştim biraz
Ne var ki vardığımız yer sanki bir saray
İçeri girdik her yer karanlıktı
Belli olan tek şey salına salına ilerlemesiydi
Bir odaya girdik ve gördüm ki derdi karşı duvarda
Belli ki mürekkebi kan fırçası da parmak
?Yaşarken içtim elimden ölümü
Hiçe saydım anlamsız ömrümü
Neye yarar ki aldığım nefes
Yoksan eğer.
Senle doğmadım senlede ölmem merak etme
Ayrı bir hava veriyor yokluğunda seni sevmem
Sen farkında olsanda olmasanda
Geçmişim kendimden ahım sana değil yarr'
Devam edip giden dizele bakınca anlamak mümkündü halini
Bi sigara çekip paketten mermi gibi
Gözlerimin üzerine dikip tüm sokak varisi edasını
İyi dinle beni evlat
?Yaşadığın ömre dikkat et birisi için yaşıyo olabilirsin incitme kimseyi
Varlığını hissettiğin her sabahı nimet say şükret akşamı görünceye kadar
Bir gönle giripte sahip vari dolaşma sahip bütün benliğine
Değer verme hiç bişeye yanında olandan başka ,çünkü geceler acı veriyor
Anlamaya çalışma gideni bırak gittim sansın kendini alıp
Sebeplerinede aldırma hiç bişey gidecek kadar anlamsız değildir
Hiç kimse içinde yaşama ,bilki önce sen yaşaki birileride senden güç alsınlar
Anlamsız geçsede bu ayaz geceler bilki içinde kopan fırtına bile ondan yanadır
Sen yaşadığın kadar hayattasın nefes aldığın müddetçe savaştasın
Teslim olma hiçbir kıyıda savrulan figanlara bilki her kes ektiğini biçer
Ben kadarda çok sevme ki sokaklar da aramayasın teselliyi.'
Bildiğin şeylerdi duyduklarım ama dokundu
Kim ne kadar sevdiyse o kadar zor oluyor unutması
Belki de hiç bitmeyecek bu gece nöbetçilerinin hikayesi
Sevilense mutlu mudur bilinmez hiçbir zaman ....