Nasıl Yar Dedim Ben Sana
Nasıl yar dedim ben sana,
ellerin bu kadar soğukken kalbime,
gözlerin bu kadar uzak bakarken içime…
sen başkasının gözlerinde ihaneti seçtin
Ben senin yokluğunla savaşırken
Sen başka bedende ihanetinle bizi yok ettin
Ben sana sadakat diye baktım,
sen bana geçici bir heves gibi.
Gözlerimde sen varken
gözlerin başkasına gülüyordu,
bunu bilmek
bir insanın içini diri diri yakıyor.
Nasıl yar dedim ben sana,
gecelerimde sen diye ağlarken
sen bir başka bedende
unutulmayı seçtin?
Ben seni “biz” sanırken
sen çoktan “başka biri” olmuştun.
Adını her andığımda
bir dua gibi titredi dudaklarım,
ama sen o duayı
en sessiz yerinden yıktın.
Ben seni Allah’ha emanet ederken
sen beni yalnızlığıma bıraktın.
Gecelerim sen diye uyanırken,
sen başkasının sabahına rahatça gidebildin.
Ben bir ömrü sana sığdırmışken
sen o ömrü bir gecede ziyan ettin
En acısı da biliyor musun…
Sen beni kaybederken
hiçbir şeyini kaybetmedin.
Ama ben sana inanırken
Kendimi kaybettim.
Şimdi içimde
iki ayrı acı var: Biri seni sevmek,
diğeri senin buna değmemiş olman…
Nasıl yar dedim ben sana…
İhaneti bu kadar kolay taşıyan bir kalbe
Nasıl “Evim” dedim?
Ben seni kalbimde büyüttüm,
sen beni ihanetinle yerle bir ettin…