Nasılsa Unutursun

Sözüm geçmiyor bu aralar yüreğime,

Karadeniz gibi asi ve hırçın

Vona kıyıları gibi sessiz ve suskun,

Hani!

'' Nasılsa unutursun'' deyip gittin ya,

Elbet bulacaktım hak ettiğimi.

Buldum da değil mi?!.

Ama sen nereden bileceksin ki

Ölümün yareni olduğunu ayrılığın

Bugün de biter elbet izi kalır.

Gece yüzünü gösterdiğinde

Sessiz çığlıklarım dile gelir.

Derin bir nefes alıp,

Mühürlerim dudaklarımı..