Natlus

pencereni açık tut natlus

yıldız avına çıkacağım bu gece

tek tek üfleyip biriken ışıkları

kararan ruhunu aydınlığa çıkaracağım

dün gece gördüm seni

yüzüne mesken tutmuş hüzün obrukları

düştükçe çırpınıyorsun

çırpındıkça daha bir batıyorsun derine

yüreğin öykündükçe ateşe

buz tutuyor ruhunun elleri

kayıyor gençliğin, tutamıyorsun

pencereni açık tut natlus

hırsızlık yapacağım bu gece

sevdiğinin koynunda ölen kadınlardan hayat

anasının kucağında uyuyanlardan huzur çalacağım

üfleyip üfleyip avucumdakileri

odana masal ormanı kuracağım

gül attım sana gül kokasın diye

taş sandın natlus

acıdı için

ağladı gözün

öfkeye durdu özün

belki yıldız avlayamam

uyku da aşıramam

huzur da çalamam belki

sen yine pencereni açık tut natlus

en derinden

en yürekten

dualar birikiyor dilime

üflüyorum gökyüzüne

gibi bulut

gibi yıldız

gibi anne