Nazlıcan

şu gönül bahçemize gonca güller ekmeden

keman gibi kaşını sende çatma Nazlıcan.

yara almış kalbimi nazlı nazlı dikmeden

uçurumdan aşağı sende atma Nazlıcan.

hayatın oyununu seçemedim çok kere

sevda denen ırmaktan geçemedim çok kere

felek çelmeyi taktı kaçamadım çok kere

belim böyle bükükken sende itme Nazlıcan.

sensiz olan günlerim ''kapkara'' açıyorken

mutluluk bana küsüp uzaktan geçiyorken

umutlar güneş gibi doğmadan kaçıyorken

yarınıma zindanı sende katma Nazlıcan.

kadere inanmazdım anladım ki yazılı

mezara girmeden de alnımıza kazılı

yaşanan her dakika sıra sıra dizili

kaderin cilvesini sende satma Nazlıcan.

firak girdi araya rüzgârıyla eğildim

savruldum yerden yere parçalanıp dağıldım

yapayalnız kalınca bu dünyada boğuldum

yüreğimi sökmeden sende gitme Nazlıcan.

Polat Tek

27 Şubat 2016