Ne Beklersin Der Gece

Ben bahar bekliyorum bahar içinde eşsiz

Oysa ki beklediğim ellere çiçek açar

Aya el uzatırken kala kaldım güneşsiz

Başıma taç yaptığım yad ele neşe saçar

Bin ümitle her sabah yollarına bakarken

Güneş doğacak diye ümitler ekiyorum

Akşam gelir gözümden kanlı yaşlar akarken

Hasretin dayanılmaz yükünü çekiyorum

Selamını beklerken gün biter güneş batar

Bir ömür vuslatını beklerim boynum bükük

Gökteki sönmüş ay da hüznüme hüzün katar

Öyle kalakalırım omzumda tonlarca yük

Ne beklersin der gece o gitti daha gelmez

Beklediğin o şimdi oyun ile oynaşta

Hiçbir gönle girmemiş senin halinden bilmez

Hâlâ yanıyor musun akıl yok mu o başta

Ne kötü bir şey bilsen sor istersen kendine

Açılan her kapıdan o çıkar diye sanmak

Sadakat yenilmiştir ihanetin fendine

Hangi destanda kaldı sevdiğin için yanmak

Sana derin duygular beslemiştim ne fayda

Benden başka herkese ikram ettin tadından

Doğma artık istemem güneş de olsan ay da

Bahsedersem namerdim hatırandan adından

Ne verdiysen al geri verdiğini elinden

Hakkımı helal ettim sayarım yaşanmamış

Eski oyuncakları düşürme hiç dilinden

Kaç vedanın ardından göz yaşı boşanmamış

Sen beni anlamazsın sana destan yazsam da

Senin sevdan belli ki pazarda satmak için

Senden başka her aşka kalpte mezar kazsam da

Anlamazsın sevdamı mezarda yatmak için