Ne de Çok Yanılırmış
Gün bugündür, devri aleme yolculuk
Musalla olmuş, doğum ve ölüm
Gün aralanir, gün batimina doğru
Nehrin suyunu, gözler habersizce
Nehir, hep aktiği yerden akarken
Vadiler eşlik eder son demde
Demek alem berzaha akar
Sanirdim, ateş dört nala suya hasret
Ne de çok yanilirmiş insan
Hasretle beklenildiği yerde hasretle kalmasi
Sen gamdan dağlar sevmelisin, gamdan kinler
Neşter açmiş yaralarini dindirip , yârâlarin yara koşmali
Ne de çok yanilirmiş insan
Demek sen hem doğdun , hem öldün
Nice baharlar hazan giyinirmiş.
Her yaprağin gıcırtısı, yaprağin okşamasindanmiş
Düşeceği daldan düşmeden yankilanirmiş sesi
Bana hayat veren rüzgar, ölümüme sebep oldu
Demek baştan sona yaniltir yaprak ve rüzgar
Demek demek .....
Ne de çok yanilirmiş insan insana , yaprak rüzgara , ben sana , sen kime....