Ne Denir Ki

Tahta bir masa,

Tahta bir sandalye,

Ve amansız uzaklardayım.

Gün doğmuş, gün batmış,

o çok sevdiğim şehirde, bihaberim.

O muhteşem yılların bedeli gözlerimde,

Hayasızca elde ettiğimiz kahkahalar,

Umarsızca ıslandığımız güz yağmurları.

Söylenecek fazla birşey yok işte,

Dudaklarım kuru, gözlerim yandı,

Yanında yokum, ellerim bağlı.

20.08.96-Erzurum