Ne Fayda

gecenin karanlığını teslim aldı hüzün,

yine aklımda, yine hayallerimde o çocuksu masum yüzün...

ağlamaklı yine gözlerim yoksun dercesine yanımda,

hani vardı ya gözlerin umut veren bana;

bulamıyorum artık, bakamıyorum artık,yaşamak zor geliyor artık

ve gittim gidebileceğim en uzaklara, sen yoksun yanlızım artık...

romanlara, destanlara, gökyüzüne sığmayacak büyüklükte aşkım,

ama ne fayda...

sen unut dedikçe, ben umut ettikçe, kalbim şaşırdı

ama ne fayda...

yoksun gerçeği aramaksa sahte dünyamda,

her zaman yanımdasın toz pembe hayallerime bakınca...

bir gün daha geçti sensiz,

bir yaprak takvim daha koptu çaresiz,

ve bir göz damlası daha aktı gözlerimden nedensiz ve sebepsiz...