Ne Gerek Vardı

Aşk için kurulmuş gönül köşkünden

Çıkıp da gitmene ne gerek vardı

Yaşanmaz diyordum uzak aşkından

Perişan etmene ne gerek vardı

Hayatın zevkine seninle doydum

Canımın içine can diye koydum

Ahu gözlerine bakarak aydım

Bana kaş çatmana ne gerek vardı

Yoktur gözlerinin bir tek emsali,

Gül yüzün parlayan güneş timsali,

Sevdamızı eski libas misali,

Kaldırıp atmana ne gerek vardı

Başıma taç idim gönlümde dergah

Dokunsan canıma duyarsın bin ah

Şimdi geçmişime yanarım eyvah

Pul diye satmana ne gerek vardı

Veysellim neyleyim tahtı sarayı

Kader açtı belki senle arayı

Yaşanmaz eyleyip bana burayı

Başka yol tutmana ne gerek vardı