Ne Kışta Zemherimsin Ne de Yazımsın Artık

Bir zamanlar baharı yaşadım gözlerinde

Ne kışta zemherimsin, ne de yazımsın artık.

Hasret kokan satırlar, okudum sözlerinde

Ne dilde avazımsın, ne de yazımsın artık.

Biliyorsun diyordum; bu canım sana feda

Sanki kulak mı verdin inleyen o feryada

Yoksun şimdi okyanus dediğin o deryada

Ne yüzdeki tebessüm, ne de sızımsın artık.

Senden başka hiç kimse görünmezdi gözüme

Bir kelamın duyulsun gün doğardı yüzüme

Ömrüme ömür diye sen doldurdum özüme

Ne zor günde yokuşum, ne de düzümsün artık.

Kederde yüzüyorduk, hüzün dolu gecede

Gözlerden gönüllere, çözülmez bilmecede

Ne kadar can yakmıştın, kelimede hecede

Ne dilimdeki türkü, ne de sazımsın artık.

Gözlerim kapalıyken, rüyalarda yoruldum

Sanmıştım ki bir zaman, sevdalıca vuruldum

Şafak attı uyandım, su misali duruldum

Ne karanlık gecemsin, ne gündüzümsün artık.