Ne Sen Dinlersin Ne de Ben Anlatırım

ben aşkta üşüyorum

yanarken kavrulmuşluğumda biten

ansızın kaybolan sevdaların

gölgesinde kalmak

ürkütse de bedenimi sarmak istemem

verdiğin bataniyelere

muhtaç değilim hala

karanlığın yanlızlığına muhtaç olan ben

sensizliğin ateşinde üşüyorum artık

ve bir an durmaksızın

katlanıyorum çaresizliğe..

seninleyken de yalnızım virane değil

yaşadığım şehir kim bilir belki

yanlızdır kendice ama

asla bensiz değil bu acı..

suçluluğun yaşandığı gönüllerde

hesabı verilmemiş gunahların

ahların sardığı dünyam ve yeşil

mavim hepsi yarım düşlerde

kalan yoklukların belasında

ben varım artık sensizken..

karanlıkta her şey

boşluğun ağırlığındayım

ne sen varsın ne de ben yokum

acı çekiyorum çaresiz

kederin farkındayım

aklına gelir mi bir şey

ne sen söylersin

ne ben söylerim..

sessizce her şey

bana bozuk hayat sanki

kelepceler düşlerimi

salamam hülyalara

ne sen varsın ne de ben yokum

şimdi bekliyorum çaresiz

yolda başına gelir mi bir şey

ne sen söylersin

nede ben dilerim

kaçamam senden kovalasan da beni

kızgınsın sanki bana

yalana yakıştırdığın

aşkım da

ne sen varsın ne de ben yokum

sözler bitti

anlatacak ama daha çok var

ne ben anlatırım

nede sen dinlersin