Ne Söylesen Nafile

Yürek yangın yerine uğradıysa dokunma

Gözyaşı boşalmadan ne söylesen nafile

Acısını paylaşıp sırt vermekten sakınma

Efkârını salmadan ne söylesen nafile

Kar zirveyi severmiş üşümüşse erimez

Tan yeri ağarmadan canlı kervan yürümez

Hüzün tende dururken yanak yaşı kurumaz

Gönül neşe bulmadan ne söylesen nafile

Hiddet hata yaptırır hesabı vicdan öder

Çobansız sürü varsa koyunu kurtlar güder

Zamansız atma adım emekler boşa gider

Gam yükü yol almadan ne söylesen nafile

İnsan şükrü keser mi servetini bir bilse

Uzak olur beladan nefsine karşı gelse

Boşuna dil dökersin karşındaki cahilse

Hisse almaz dolmadan ne söylesen nafile

Ozanmerdan gülümse sevgisiz ömür dolmaz

Kırma gönül sarayın dünya kimseye kalmaz

Haris kul kerametten görse de ibret almaz

Gül cemali solmadan ne söylesen nafile