Nedamet

meğer

yalnızlığı ben seçmişim

elimle yetinmeyip koluma dalanı

avcundakiyle avunmadan daha

daldan dala konanı

ve cümle aşklarını semirip / hatta

masamızı yalanla donatanı

gözümü bile kırpmadan yemişsem eğer

ben/ yalnızlığı

seçmişim meğer

özüme inip

kendimi benimle devşirip

gördüğüm o ki

bu kurtlar sofrasında

kuzu postunda bir kurtmuşsam

ve her ısırdığımı

bir çırpıda yutmuşsam eğer

o vakit/ bu yalnızlığı da

ben seçmişim meğer

fakat

bolca riya ve yalanla ürüyorsa artık her nimet

kibir ve kana bulanmışsa merhamet

ve artık çakallarınsa bu cennet

heyhat/ yalnızlığa da değer

bu değerdendir ki

az biraz tevazu kokar

getirdiğim nedamet