Nedamet Hissi ...

Ellerindeki geçmişten getirdiğin dünlerin yanık ezgisiydi

yorgun ve yıldız tozu serpilmiş sakallarında titrek dolaşan

bakışların susarken acıyı kirpiklerinde

gözlerin keder yağıyordu yüzünün avlusuna

dilinde söyleyemediğin sevgi sözcüğü keşkelerle boğarken nefesini

pişmanlıklar çözüyordu dizlerinin hayatla olan bağlarını

neylersin ...

.

.

Geç kalmışlığının ve hiç edilmiş hayatının elleri

son kez uzanırken boşluğa

yalnızlık poyraz olup çarpıyordu tokat gibi suratına

ayaz yemiş bir ömrün

son mevsim kırıntılarını süpürüyordu bakışların

anlayamadın ...

.

.

Oysa yokluğun kadar soğuk

sensizlik kadar ıssız değildi hayat

susmanın üşüttüğü gecelerde

kabus olup örterken üzerimi sessizlik .. susmazdın

hissedemedin ...

.

.

Ayaz mevsiminde yaşananlara inat

ki yaşanacaksa ilk bahar bir son baharı da olmalıydı

yeniden filizlene bilmek için yaprak dökmeliydi ömür dediğin

bilemedin ...

.

.. /.. ve bittin ...