Nedensiz Yazdığım Şiir

Bir an aklıma gelenlerdir kâğıda karaladıklarım

Nedensiz şiirdir öylesine yazdığım

Sebepsiz kelimelerin arasındadır dolaşmalarım

Arasına virgüllerini koyduğum

Sonuna bir türlü noktasını koyamadığım

Beklentilere koşan an'lardaki düşüncelerimin dışa vurumudur

İçimden bir türlü koparıp atamadığım

Yaşamın gelgitlerindeki sancılı ağrılardan kurtuluş

Geceden koparak güneşin sıcaklığına dokunuş

Belki de çelişkilere kapılmış düşüncelerimde boğuluşumdur

Kalemime yansıyan an içindeki nedensiz sözlerin

İçinde saklandığım ya da sakladığım

Bazen gerçeklerden kopuyor gözlerim

Neden bilemiyorum

Aklıma takılıyor derinden ve uzaklardan bir şeyler

Aslında o kadar derinde, uzaklarda değil,

Hayal veya rüyalarım da olmayan

Şu an yüreğimde olan

Bir türlü etkisinden kopamadığım

Su misali akıp giderken arkasında izler bırakan

Daha sonra buharlaşarak kaybolan

Sanki hiç yaşanmamış gibi

Kalemimden dökülen kelimeler kâğıdımda yanıp tutuşuyor

Ya birde şu sinemin içindekini bir görebilsen

Bilmem anlayabilir misin?

Anlamasan da hissedebilir misin?

Nasıl tutuşup yandığını

Düşüncelerimin ötesine de geçemiyorum, berisine de gelemiyorum

Öylesine saplanıp kalmışım düşünce karmaşasında

Kelimelerin arasına virgüllerini koymuşum

Sonuna noktasını koymadan bekliyorum

Bekliyorum ya

Noktayı koyamadan ara istasyonlarda kalakalmışım

Gecenin bitimi sanırken ortasında olduğunu fark ediyorum

Birazdan güneş doğacak

Bu vakitten sonra o kadar önemlide değil güneşin doğması

Artık düşüncelerimin hâkimi gecenin kendisi

Yine bir gecenin içindeyim

Aklıma gelenleri döküyorum mısralarıma

Nedensiz dökülen kelimelere kalemim isyanda

Ucu tükenmek üzere

Bekliyor sessizce son noktasını koymaya

Anlamsız düşüncelerimin içinde nedensiz yazdığım bu şiire