Nedir Seni Mahzun Kılan
Üzülme ey gönül nedir seni mahzun kılan
Ne kadar ki fakirle zenginin mesafesi
Bir metre fazladan mı kaputun endazesi
Neyi sınar yaratan Habil ile kabilden
Hangi defter geçti ki mahşer günü kabulden
Boy farkından mı yoksa endam mı hakir eden
Çoğa tamah değil mi Karun'u fakir eden
Hangi gönlü açtı ki deve yükü anahtar
Ruhunu ziyan etmiş, bulunmaz bundan ahtar
Bil ki tükenmez, azmış nefisten hiçbir emel
Zenginle fakirin den/gi katışıksız ecel
Zaman değişir, makam değişir ölümse asla
Sakın bükme boynunu her kimsen hakka yasla
Üzülme ey gönül nedir seni mahzun kılan
Hüzün Allah'ın lutfu bağ kurar sevdiğine
Yarasız aşk olur mu kabul et verdiğine
Kapa fısıltıyı sen yorma sakın usunu
Bırak şeksiz şüphesiz ver arı namusunu
Yar ile yara kalpte karlı pekmez gibidir
Biri yanar biri donar kışla yaz gibidir
Vuslata kadar sürer yürekte sıtmaların
Hoş ol yarla yaradan bitsin dilemmaların
Arama kendini sen başka yerlerde sakın
İllaki göreceksen aynanda bulacaksın
Hata kusur sendedir çekiyorsan kasavet
Kendini bilsen tanısan budur işte keramet
Üzülme ey gönül nedir seni mahzun kılan
Görmeden sevebilmek onu hissetmek candan
Her dem seni görüyor al gıdanı bu kandan
Nurundan yaratmadı mı tende saraylarını
Bırak yunsun necaset, bırak elin ayaklarını
Ölü itiraz etmez ölmeden öl dünyada
Ver varını Allaha çekme yükü sırtında
Giy şükürden zırhını olma fani tamahkar
Kendinden başkasında arama sen günahkar
Aşk kapanmayan yara kana yüreğim kana
At hüznünü korkmadan meylini ver o hana
Düşünme kimi zengin kimi fakir ihtiyar
Müşkülü hak aşkı olan olur her dem bahtiyar
Sırlıses kaşır derdi bulsun diye teselli
Halleri perişandır yaşı olsa yüz elli