Nefes
Oturdum oturdum oturdum baktım ki çare değil
Dikildim dikildim dikildim baktım ki sığmıyorum kendime
Yürüdüm yürüdüm yürüdüm baktım ki dar bana her yer
Ağladım ağladım ağladım baktım ki dinmiyor sızım
Soğumuyor içim
Anladım
Yangının içindeysen
Ne yaparsan yap boş
Söndüremezsin ateşini bağrının
Soğutamazsın harını korunu ciğerinin
Ağlamak da kâr etmiyor tanrım ağlamak da kâr etmiyor
Sonuçta ben buradayım gözümde yaş elimde kağıt kalem
Kolumu paçamı sıyırmışım sıcaktan alkolden dumandan
Çare değilim kimseye
Onlar orada yığın halinde yığınlar altında ayazda karda kışta
Çaresiz
Yorulduk yıprandık eksildik yani tanrım çok eksildik
Bize nefes bize soluklanmak gerek
Hep yıkım hep hazin hep ölüm hep ölüm hep ölüm
Hep hep hep
Onlar molozların altında biz utancın
Taşıyamıyoruz gayrı tanrım taşıyamıyoruz
Dur hele ezme bizi
Bir nefeslik ara ver
.