Nefes Almıyorum

Yalnızlığın en uzun soluklu halini yaşıyorum

Yalnızlığım yaşıyor, ben nefes almıyorum

Düşüyorum gözlerinden ayaklarına bile tutunamadan

Sorsan yanımda herkes, ben kimseyi görmüyorum

Cebimde birkaç adet ölüm taşıyorum çoğu zaman

Yakıyorum bütün meşru ölümlerimi

Ölüm nefes nefese, ben nefes almıyorum

Sorsan severdi beni, öyleyse ben sevgi nedir bilmiyorum.

Gitmenin bile bir üslubu vardır çoğu zaman

Oysa sen ağır bir kadındın, hüzünlü

Koştura koştura gidiyorsun?

Sen gidiyorsun, ben nefes alamıyorum.

Kaybettikçe anlıyorum kıymetsizliğini

Ben kıymet nedir bilmiyorum

Bir çocuk nefesi var kucağında, ben nefes almıyorum

Sen gülümsüyorsun, ben gamzelerimden utanıyorum.

Gidiyorsun, ellerim yanımda değil tutamıyorum

Gitme diyorum, sen duymuyorsun

Sen bir ölüm doğuruyorsun, ben nefes almamakta ısrar ediyorum

Sen mutluluğu gözlerinden öpüyorsun, ben... ben ölüyorum.