Nefesim Nefesine

Gecelerde doğar, gecelerde kaybolur efkar

Saçlarım kıvrım kıvrım,dağılır kirpklerime

Ömrümün hazanını kış saymam bilesiniz

Kelebekler uçuşur sevdalı yüreğimde

Üzerime çiselerken damlacıklar

Yine zaman durdu bulutlar üzerimde

Her sabahın alaca karanlığında

Yüzüme çarpar hafif soğuk rüzgârlar

Süzülüp gelmiş gibiyim asırların içinden

Tutuldum sevdaya, tutuldum meşke

Açtım gönül penceremin kanatlarını

Rengârenk çiçekler açar mevsim bahçelerinde

Takvim yapraklarını kopartıyorken

Nefes kadar yakın olduğum nefesine

Mühür vurdum 'sus' diye dudaklarıma

Duygularım esir alıyor beni benden

Gönlüme hükmetmek gelmez elimden

(Balım Sultan)