Nefesin Bir Kasırga......

Kırık köşeli köstekli saat

Zamanı kırıpta geçiremez

Akrep kovalaması yelkovana kavuşunca

Saniyelerle aşka davet gibidir

Yazılan kâhinlerin sivri dili olmasa

Yaşanan sivrildikçe kesikler atar

Çizilir geçmiş yaşam sanatı

Mazimiz gölge oyunları

Giz kalır akıl kıvrımlarında hatıraları

Klasiktir

Perde denir!

Oyun başlar...

Ama herkes rolünü ezbere almıştır

Devir daim

Hayat başlar

Senin ellerine çiçekler bırakıp

Diline şarkılar dolayana kadar

-sızılar, sızıntılar-

Aslında hep vardılar

Sızladıkça derin darbeler alır

Yüzündeki çizgiler belirginleşir

Aşka dair tasalanmalar

Tilki yollarındaki iz sürümlerine çıkar

Kayboluş kaçınılmazdır

İklimsiz kıtalarda

Dalında yaprak yenik düşer

Kahraman baltalamıştır yaşam serüvenini

Tek darbe kalmıştır

-orman sessiz-

Yasaklı yaşam sınırlarını aşmaya

Bir tuta bilse saçlarından rüzgârın

Çekse nefesinden bir fırtına

Kasırgaları kaçak atışlarla vursa

-tam ortasından alın yazısının-

sevgili Bulut Kara ya hitaben