Nefret Şarapnelleri

Yine karabulutlar toplanıyor üstüme

Yine sabahı bekleyen bir gece, esarete pusu kuruyor

İçi, küf tutması istenen bir ruhun, vücut bulduğu bu bedende

Beni içten içe kemiren bir kurt;

Ne zamandan beri azgın bir kurt gibi zihnimde uluyor... Cevap verin

... Toplanın bakalım, hesaplaşma günü geldi demek!

Yine nefret tohumlarını, içime atmaya an kollayın

Attığınız kahkahaların sesleri eskisi kadar, uzakta değil

Ve artık görüyorum sizleri, yokluğunuz varlığınız kadar aşikâr

Bu gece içimde kopmasını istediğim bir kıyamet var

Haydi yaklaşın... Usul usul sokulun yanıma

Öfkem, nefret salyalarını kusuveriyor nasıl olsa

Şimdi ise yüzlerce günahsız hücremin eti ağzımda;

Kanlarını da şarap yaptım kattım yanına;

Yiyorum, içiyorum, canıma can katıyorum...

Gözünü kan bürümüş vampir olmasam da

Yaralarımın derinliği, nefrete duyduğum, kinin tadında

Nefret ve kibir, dibi delik bir kan çanağı, gözlerimde

Dökülen kanlar iştahlarınızı kabartıyor, hissediyorum

Ayakta zor da olsa beni tutan, değerlerim

Hırsın, o aldatıcı gücüne esir düştü, direniyorum

Kan kaybeden ömründen günler geçtikçe

Savaşmaktan yorgun düşmüş bir şövalye görünümündeyim

Saldırın! Acımayın! Hain ölü eti yiyicileri

Çünkü bu gece düşmekten hiç korkmuyorum

Hırlamalarınızın kulaklarımda çınlamasını duyar gibiyim

Belki; kaybedecem ama yanımda sizlerden de götürecem

Bu halim sizin eseriniz pek hoşlanmadınız biliyorum

İsyansızlığa isyan çıkarmayı sizden öğreniyorum...