Nefsine Yenik Düşen Cehalet Kapısı..!

Yıldız gibi parlayan bir düşün eseriydi insanlar.

Gecenin sessiz derinliklerinde,

Karanlık dipsiz bir yere saplandılar.

Ah işte o insanlar!

Balçıkla sıvadılar kalplerini.

Zulüm saçtılar etraflarına,yıktılar/bıktırdılar

Yaşayacak zevk bırakmadılar.

Her zaman iyi bir şey yaptıklarını sandılar/aldandılar.

Canlı bir ölü gibi korku saçtılar.

Sırlarla dolu serzenişlerde çok canlar yaktılar.

Nefislerine engel olamadılar, kendilerini bir anda.

Cehennemin kapılarında buldular..!