Negatif

Ne kadar çok afili tümce ile giydirip

anlatmaya çalışsak yalnızlığımızı

yetmiyor

yetişmiyor ucu küflü dizeler

silikleşiyor safi ağırlığında

sığmıyor mısralar

şekilsiz ve dar, içinden hüzün geçen koridorlara

okuyan derinliğini anladığını sanıyor

yazan tam anlattığını

peki neden mükerrer defa

kazıyıp ekiyoruz kâğıda

kendimizden arta kalanı?

Gerçek şu;

neresini örtmeye çalışsan da o afili cümlelerle

daha bir soyunup duruyor kendi içinde

değil mi ki yalnızlık bizden yansıyandır

şunu söyleyebiliriz öyleyse

kıçı açıkta kalmışken fotoğraflanmış

ruh halimizdir yalnızlık.