Nene Hatun Destanı
Erzurum dağları solmayan gülün
Mavzerle satırı tutuyor elin
Doksan üç harbinde Türk Nene Hatun
Yirmisinde yeni körpecik gelin
Aziziye gece baskına uğrar
Dönekler moskofla tabyayı sarar
Kasımın dokuzu tatlı uykuda
Türk'ün erlerini dönekler kırar
Ağabeyi Hasan yaralı gelir
Bacısı Nene'nin yanında ölür
Dadaşlar yiğitler Nene Hatunlar
Nasıl öç alacak düşman ne bilir
Küçücük bir oğlu üç aylık kızı
Emzirir yavruyu olmadan sızı
Şehit abisini öper alnından
Düşmanı boğmaya yazılmış yazı
Mavzeri satırı sokağa çıkar
İçindeki hırsı dağları yıkar
Yavrular Allah'a etti emanet
Gözler Aziziye cepheye bakar
Tırpanlar bıçaklar sopalar taşlar
Şehit olanlara gözlerde yaşlar
Erkek kadın çocuk hepsi birlikte
Dadaşlar diyarı hücuma başlar
Aziziye önü esiyor ayaz
Düşmanın sıkıldı gırtlakla boğaz
Kışın karlar yağsa baharda yağmur
Dökülen kanları yıllarca yumaz
Kızılca kıyamet kopar o anda
Dadaşlarım coşar iman var canda
Moskof aman diler aman kâr etmez
Dönekler düşmanlar boğuldu kanda
Satırı kan olmuş kesiyor keskin
Düşmana vurmaya bileği pişkin
Yara alır yara sarmaya kalkar
Kutsal aşka dönmüş vatana aşkın
Çok acıdır dönek düşmanın sonu
Dadaşın imanı Hak'kadır yönü
Nene Hatun koştu gönülden candan
Ordunun anası seçtiler onu
Dünya ısınıyor bak yavaş yavaş
Çanakkale kaynar başlıyor savaş
Koca yüreklidir Türk'ün anası
Oğluna biçilir sehitlik kumaş
Yıl sene bin dokuz yüz elli beşte
Doksan sekiz yılı yaşıyor düşte
Ey Türk'ün evladı bizlere ibret
Yiğit Nene Hatun bak budur işte
27/01/2011