Nerde Kalmıştık

Bir türkü damlar dilime,

Yüreğimin öz rengince,

At-üstü koçaklaması,

Buzağçı,

Salgur havası...

Bu ezgiyle konar göçer,

Allı turnam perçem kanat,

Yemen'den Dumlupınar'a

Gül çağrı dilek postası;

Suskusunda yanar döner

Kimliğim, idam yaftası;

Sudan çıkmış alabalık

Çırpınır ya, hayat-memat,

İşte öyle panik atak,

Kan terane bir hissiyat

Aşılayan bu bozlağı,

Büyükbabamdan öğrendim

Yıllar önce bağ bellerken...

Bağrını poyraza germiş

Kor'casına yalım yalaz,

Bir çift gözden binler bakış

Gönlüme destan göllerken,

Yeri, göğü, dağı, taşı

Bala dilek içten niyaz,

Bıçak ağzı bileğleyip

Hakkını mertçe dillerken,

Büyükbabam belletmişti

Bu türküyü, pir yaşında

Topraktan yurt karmak için

Dere tepe gövellerken...

Kabartma resim gibiydi

Çehresinde hatıralar;

Adına büründüğünde

Bilirdim geldi sırası,

?Hey gidinin efesi?ne

Zaman perdeyi aralar,

Ortaya çıkardı birden

Eski şarapnel yarası;

Sonrası dal yaprak demez

Hönkürürdü koca çınar,

İnsan üstü bu gür sayha,

Tarihin güncel narası...

Gonga topuz iner gibi,

O nasıl dem, nasıl vuruş ?

Cennet Cehennem arası

Araf'ta gizemli duruş

Ve sonra mahşeri koşu;

Bir mum ki gönül çırası,

Alev almış iki ucu,

Erirken gölgeler naçar,

Kim kimi kimden sorası ?

Anlaşılan, hem vakit dar,

Hem de bir atım barut var !

Ama olsun ne çıkardı ?

Savaşçının töresinde,

Umut her dem çiçek açar,

Korku dağlara kaçardı...

Büyükbabam son nefeste

Gözleri açık gitmişti;

Ondaki muştuyu gördüm :

Mirasıyla bahtiyardı :

Türküsünün dil tuğrası,

Can vergisi haritası,

Cebelitarık'tan şarka

Bering hattına kadardı...

O türküden yüreğime,

Ve de nicedir dilime,

Bildik bir ezgi damlardı

At-üstü koçaklaması

Breh breh..... he vallahi,

Buzağçı,

Salgur havası !

..................................

* Gövellemek : Bir şeyin rengini yeşile çevirmek, yeşillemek.

* Buzağçı : Atlıların buzağı ya da oğlak kaçırmasına dayanan kıran kırana bir Türkmen oyunu.

* Salgur : Kelime anlamı kılıçlı demek olan Oğuz boyu.