Nerede Ararsın Ey Ölümlerin Güzeli

Ne oldu oldu artık, Yüce dağların ardında kaldı hayallerim

Karanlıklar diz çöktü yine gönlüme, hüzün var şimdi

Sürgün edildiğim yerde kanatlarım kırıldı, esen yelde senin kokun var

Bundan öte yol yok hep karanlıklar dayım, bu şehirde yine ölüm var

Bir akşamdan bi akşama süren sevdam her gün yeniden filizlenirken

Gecenin ucunda soğuk bir sevda olursun, yarına kalır ayazı

Saklanması imkansız bu sevdayı yan yana söylenmeye başladılar

Alıp da başımı gitmek istedim, zaman sızılı bir ırmak, uğurlar beni

Önüm arkam toz içinde çok yoruldum bu şehirde

Bu şehir ‘e karanlık çöktüğü zaman sokaklar sağır ve dilsiz

Bağlanmışım elim ayağım sana, artık kaçamıyorum

Öyle yalnız kaldım öyle yalnız, çiçekler açmaz oldu

Yüreğimi yanıyor o gözlerin deki bakışlarda

Arama beni artık, yolum uzun adımı sorma artık

Yar bize gülmez olmuş, ölüm asıldı boynumdan

Bilesin bu yollar tek başına dağlar dolaşıyor

İki damla göz yaşına da sakladım seni

Bundan öte ayrılık türküler söyledim sana

Cümle alem duydu beni, koparma yüreğinden

Beni nerede ararsın ey ölümlerin güzeli...