Nererede

Seni bulmakda zordu

Kaybetmekde

Üç yılımı verdim sana henüz yirmibirimde

Ve sen ömrünün hiç bitmetmeyeceğini düşündün

Bozuk para gibi harcadık yıllarımızı

Farkında olmadan moda sahillinde

Bagdat caddesiydi mekanımız her gece

Aklımız da sadece isimlerimizden sen ve ben düşmeyen tek cümle

Ellerimiz bırakmaz dı ki

Bakışlarımız kaçmadıkça

Yürgimiz yorulurdu anlamazdık

Dinlenirken sızlardı kalbin, kadıköy iskelsinde

Güldürmek kolaydı, ağlatmadığımız sürece

Sen bendim, ben sendi, söz verdiğimizce...

Her gece mesaj cekmeden olmasdı

Sen bazen yorgunum derdin

Vucudunun biterek yenik düştüğünü,

Anlayamdım ki çamlıca tepesinde.....

Günler geçtikce yüzündeki alllar soldu

Sanırım kaderimizin oyunu buydu

Seni cok gec bulmuştum

Bir hastehane odasında seni

Amansız hastalığın pençesinde buldum..

Haydarpaşa hastahanesinde.......

Günler mi kısaldı ne

Ne hayatı anladım ne damarlarımda ki akan kanı

Gülüm solmuştu bir döşek üstünde

İncecik kalmış vucudu

Hiç telim olmuyacak kadar teslimiyetciydi

Konuşamıyordu,

Üsküdarda kırmızı renkli bir odanın içinde....

Sabahlar hep umudamı doğardı,

Sabah yağmuru sanki ona ağlıyordu

Gök gürledi ve bir devrin belkide bir aşkın kapanışı oldu

Gülüm bu satırları yazalı tam 2 yıl oldu

Bir sabah üstü

Zeytin burnundaki, mezarının üzerinde...

Su sesi