Neslim Tükenmiş Olmalı?.
uzun zaman oldu,acılarımdan vazgeçeli.
acılarımla yaşamayı,ufak yaşta öğrettiler.
yaşamak direnmekti,umutsuzca yaşamak.
özlemdi sevilmemiş,sevgisiz. gülüşler?
her şey boş anlamsızdı,anlamıştım.
duyguları kontrol edebilirdi insan.
hem acılar, o kadar da kötü değil di.
ekmeğime katılan zehir,şekerdir belki de?
kendi kusmuğumla,boğulmam neden.
karabasan kardeşim galiba can dostum.
defterime yazılan mürekkep,kurumayan olmalı.
her şeyi unutmamam da,bu yüzden olmalı?
peki neden yürürken, ürkek yürüyorum.
korkuyorum galiba,bu insanlardan.
eğer bu insanlar,benim neslimdense.
neden ürküyorum,takip mi ediliyorum yoksa ?
peki bu sahte gülüşler neden hep beynimde.
benim beynim de sahte olmalı.işlevsiz bir beyin.
hadi canım bu beyin başka işe yaramaz mı.
neden hep böyle durgun kayıtsız olanlara?
herkesin gördüğünü göremeyen,ya bu gözler.
onlara ne demeli, söküp atmalı galiba.
beynim gibi onlarda sahte galiba.
göremiyor ki hiçbir şeyi,sökemiyorumda mereti?
en iyisi terk etmeli bu diyarı.
ele ayağa düşmeden,çiğnenmeden.
terk etmeliyim bu diyarı,buraya ait değilim.
uzaydan bir yaratığım galiba.
neslim tükenmiş olmalı,neslimi bulmalıyım.
kapanmadan gözler,neslimi bulmalıyım?