Nihân'a

Listen to your heart

Lisedeyken anlamazdım bu cümleyi

Bilgim artmış

Başka şeyler de artıyor tabiî ki

Aşk gibi, hasret gibi

Konya'ya hiç gitmedim

Görmedim bugüne değin bir hastanenin eczanesini

Hastane eczacısı kimdir bilmezdim

Şimdi Afyon

Şimdi Konya

Şimdi Sağlık Bakanlığı

Şimdi ilaç, eczane, hastane

Şimdi sen

Ahmak şiirler yazıyorum

Ne hâldeyim bir bilsen

Yazamıyorum daha doğrusu

Aklıma Karaköy'deki sağlık ocağı geliyor

Öfkeleniyorum

Aklıma Karaköy'deki bulaşıkçılık günlerim geliyor

Aklıma siyasi suçlamalar geliyor

Aklım başımdan gidiyor

Zaten hiç aklım başıma gelmedi ki

Hafızamda silik bir anı canlanıyor

Dokuz Eylül Üniversitesi medikosunda

Bir psikiyatr ilaç yazıyor

Ben uyuyorum, titriyorum

Hafızamda Hasanağa Bahçesi canlanıyor

Neden bilmem Buca Lisesi'ni düşünüyorum

Ve de Antalya Lisesi'ni

Eksik kalan şeyler mi var bilmiyorum

Ege'den, Akdeniz'den

Avuç avuç su çalıyorum

Afrikalı çocuklar için

Parmaklarımın arasından akıyor umut

Parmaklarımın arasından akıyor iyilik

Parmak aralarından uyuz teşhisi koyuluyor

Fakir ve kirli çocuklara

Hiç kimsenin sahip olmadığı kadar temiz bir kalbe sahip o çocuklar

İyileşmek için losyon sürüyor

Ve benim hafızamda bir şeyler yine hortluyor

Bir TRT dizisini düşünüyorum

Yeşil Deniz

İzlettiğin sahneler canlanıyor gözlerimde

Sonra kör oluyorum

Sonra sağır

Bir unutuyorum seni

Limit sonsuza giderken f(x)'in değerini hesaplıyorum

Bir hatırlıyorum seni

Aklım başımdan gidiyor

Aptalca şiirler yazıyorum