Nil Yeşili Gözleri Vardı (7)

Ömrü baharında onsekiz yaşı

Yaşamı çok zordu zehirdi aşı

Sabretti bağrına basıp da taşı

Sonu selametti öyle denirdi

O'nun nil yeşili gözleri vardı

Üvey anası hiç aman vermedi

Baba kızım deyip asla sarmadı

Bomboştu yüreği sevgi dermedi

Sıcacık sevgiyi aradı durdu

O'nun nil yeşili gözleri vardı

Gözlerinde yaşla ufuğa daldı

Dalgaların sesi şarkısı oldu

Hasretin acısı aklını aldı

Kuş olmak istedi onlar hep hürdü

O'nun nil yeşili gözleri vardı

Kuş olup aşılmaz dağlar aşsaydı

Sonsuz semalarda hür dolaşsaydı

Yâr ile ölmeden ah!! kavuşsaydı

Sarılsa boynuna ne çok isterdi

O'nun nil yeşili gözleri vardı

Aklına gelmedi ne kat ne de yat

Canın istediği sade bir hayat

Bırak hayal kurma haydi artık yat

Dedi, düşüme gel belki duyardı

O'nun nil yeşili gözleri vardı