Nil Yeşili Gözleri Vardı (9)

Ay buluta girdi karanlık bastı

Balkona çıkıp da yüzünü astı

Evden kaçacaktı bu onu kastı

Hüzünlendi birden ne büyük ardı

Onun nil yeşili gözleri vardı

Çantasını aldı kapıyı açtı

Yavaşca süzüldü evinden kaçtı

Ayrılık acısı kalbini biçti

Olanlar olmuştu kararı verdi

Onun nil yeşili gözleri vardı

Otogara gitti bileti aldı

Evinden ayrıldı gözleri doldu

Kahretti kadere ne şanssız kuldu

Vakit hemen geldi otoya girdi

Onun nil yeşili gözleri vardı

Yerine oturdu etrafa baktı

Attığı adımın dönüşü yoktu

Kahretti kadere dönüşü yoktu

Ne yapsın bilmedi korku da sardı

Onun nil yeşili gözleri vardı

İstanbul çok büyük nerde kalırdı

Bu koca şehirde nasıl bulurdu

Nuri'si bilseydi gelir alırdı

Neden geldin derse ona ne derdi

Onun nil yeşili gözleri vardı