Nilüferimiz Tükendi

Söküldükçe şafak şafak

Al kana boyandı afak

Dağıldık ya, biz un ufak

Nüliferimiz tükendi...

Gök tengini çaldı zaman

Bizi bizden aldı zaman

Bir ummana saldı zaman

Nilüferimiz tükendi

Akıl geldi sonra başa

Vurduk başımızı taşa

Hani sultan hani paşa

Nilferimiz tükendi

Sevda gibi düşler kurduk

Gül sineyi boşa yorduk

Sonunda hazana erdik

Nilüferimiz tükendi

Ay büyüyen gecelerde

Nöbet tuttuk köşelerde

Yüreğimiz kaldı derde

Nilüferimiz tükendi

Yaşamak;

Yaşamak kıyısız denizde dalgalarla boğuşmaktır.

Dalgalara teslim olmadan sonsuzluğa ulaşmaktır...