Niye Geldik
Dünya bize aşk kazanı,her dem yanıp kavruluruz;
Ateşimiz sönmez bizim,kül olupta savruluruz.
Kimse bilmez halımızı,yiyen bilir balımızı;
Biz bulmuşuz yolumuzu,ağlamayın salımızı.
Aşıklar yolunda gerek,candan ötededir yürek;
Dost yoluna canı serek,menzil sonundadır erek..
Dost ateşi yakar bizi,külümüz söndürür sizi;
Bilmeyen ne bilsin bizi,gizin ötesinde erek.
Kırklar kapısına vardık,ummanı ateşle yardık,
Yaralara aşkı sardık,ateşimiz sönmez bizim..
Bu can aşk ile kavrula,külüm havaya savrula;
Tenim ruhumdan ayrıla,düşmanımız kindir bizim.
Kervanımız dosta gider,yolumuz menzilde biter;
Kimi yiter kimi biter,ekinimiz aşktır bizim.
Aşıklar aşkı çöl bilir,suları Hüda'dan gelir;
Bu deryaya dalan ölür;ölümüz Hak'tandır bizim.
Nefis içimizde z/illet,yakar içimizi illet;
Her dem içini temizlet,nefistir belamız bizim.
Nefsimiz dağlardan yüce,ruhumuz nefisten cüce;
Beden dayanmaz bu güce,düşmanımız neftir bizim.
Gönül dağını aşalım,aşk çölünde buluşalım;
Mecnunla hellalleşelim ,yanmaktır bizim işimiz.
Vardık Hakkın yapısına,çıktık aşkın kapısına;
Baktık gönül tapusuna,insandır bizi işimiz.
Ey erenler ey gelenler,gönül dağını delenler;
Kamuyu Hak'tan sevenler,Hakka varmaktır işimiz
Gönüldür Hakkın yapısı,herkese açık kapısı;
Girenlerindir tapusu,gönüldür bizim işimiz.
Yolcuyuz geldik gideriz,dostu gönülden severiz;
Her dem yanıp da söneriz,aşka varmaktır işimiz
Varlık sende yokluk bende,ruh gömlektir her bedende;
Biz de dünyadan gidende,ağlamak sizin işiniz.
29/07/2016Uhr:03:00Z.burnı/İst.