Niyet Ve Kısmet

bir kayık yol alıyordu okayanusta

üzerinde vurgun yemiş yolcusuyla

dümen yoktu

motor susmuştu

kıpırdamadan yatıyordu yolcu

hava karanlıktı

ve fırtına bulutları sarmıştı

her yanı

farkındaydı yolcu olup bitenin

görüyordu dalgaların hırçın gelişini

sadece gözleriydi hareket eden

ama korku ve endişe yoktu yüreğinde

zaten dümenin elinde olduğu zamanlarda da

istediği yere varamımıştı zamanında

belki de bu sefer olacaktı

kendiliğinden

bir umut kasırgası halinde

titredi bedeni elleri karıncalandı

kıpırdadı şöyle bir

başını kaldırdı

gözlerine inanamadı

özlemle ulaşmak itediği yerin kıyısındaydı

niyet ve kısmet dedi usulca...