Noktayla Ölüm Ara/sında

..bir kez daha sessizce başlarken "ben" ...

/sayfalar tükettim hayata karşı,

ya da ben öyle sanmışken çoktan,

bir hayat tükettim, kalmışlardan/

/sindi ruhuma talihsiz zaman..

sindi ruhuma geçip giden parmaklar

rüzgarlarsa beni alıp giden buralardan?

nefes almak artık neye yarar? /

/baş ucumda hayat kitabımı sıralarken ben,

kalemim öyle dost

öyle sevgili bana derken,

güneş her gün doğarken kendi yerinden,

ölüm daha nicelere yarar/

/baş harfi adımlarsa;

çocukluğumun..

anılar silinmez olmuş çoktan,

ben-se bu girdabımda

küçüklüğe hayran kalırım./

/ve daha çok yazılansa hayat denen şey;

gülüp geçer bakarım,

kulaklar duymassa derinden,

bir hevese bakarım./

/şimdi naifimsi nefesimle,

gizlerimde yaşarım,

bir gün ya düşler noktalanırsa,

toprağıma bakarım! /

2009/