Nota Ölüsü

zincir saklandı

bir imgenin tozlu soluğuna

hani o zincir

delhi’den savrulup

beyoğlu’nda bacaklarıma dolanan

hangi çöl kabuk tutar

yüzünün olmadığı yerde

tanrısız kentler kadar sessiz

ve kimliksiz bir şiir gibiyken nefesin

hangi dil konuşur

pastoral bir aşkın

tuvalsiz resmini

oysa Türkçe susup

fransızca ağladığım dağınık ömrüm/ü

sen giyme

sakın

ispanyolca ölürüz

vururlar ikimizi de

madrid’de franco sokağında