Nuh'un Tufanı

kırlarda açan kırılgan çiçek

tek başına

kimse görmese de

duruyor orada

yaşadığın hayat

ser ve sefil değil

bukalemunlar

ışığa dönerken renklerini

sonsuzluğun muhakemesinde

yalnızlığa mahkum

kefilsiz kefaretsiz

taammülden yaşamaya

niyetin budur bedeli

sızlanma sakın

ödeyeceksin

son sözlerin

ayaklara sıkıldığı

kuru sıkı bir dünya

sen yine sus

en hırçın tufanlara

açıldığın tekil seferinde

kıyılara bakmadan

kırıp pusulaları

açıl yıldızlara

serpiştirip en nazenin

nameleri, savur;

kalbinin fısıldadığı

tekin sırlarda

kaderinin

coşkun alaboralar var

var coş o zaman

tıkayıp kulaklarını

sahte soykırımlara

durma sakın

korkmadan yılmadan,

dayanıp koltuğuna kaderinin

sen

en uzaklara koş

hedefin bilinmeyense

bundan kötü olacak değil ya

02.07.2012