Nur Yüzlüm Ay Bakışlım

Kalemin nezaketine bir borçtu/

________________________Yaşadığımı yazmak.

Mecburdum hissettiklerimi/

______________________Sesimin rengine boyamak.

Olmazdı baharda koşarak gelmiş bir aşkı anlatmamak...

Benden öte bir hal vardı bugün beni esir alan,

Cümleler kifayetsiz kalıyordu yaşadıklarımdan.

Kendime anlam yükleyemiyordum olanlardan,

Geceyi sabaha kavuşturamıyordum düşünmekten...

Terleyen ellerim; uyku tutmayan gözlerim,

En yakın benzin istasyonundan sigaram,

Soğumaya yüz tutmuş orta şekerli kahvem,

Etrafa saçılmış duygularım ve yaşadıklarım...

Günün ilk ışıkları penceremden süzülürken,

Soğumuş kahvem; taşmak üzere kül tablam,

Bağdaş kurmaktan yorulmuş olan dizlerim,

Acabalarla dolu düşüncelerden ağrıyan başım.

Sorularla dolu Sancılı bir geceydi geçirdiğim,

Sabrıma bayrak açmasıydı kalpten istediğim,

Seslendi tekrarına takadi olmayan yüreğim,

Yeniden görmeliyim ve düzelmeli eğriliğim.

Soluklanmalıydım maviye en yakın sahilde,

Önce martılara sonra dalgalara anlatmalıydım...

Anlatırken üşümeli takıldığım, yerde silkelenmeli,

Sonra güven vermeli kendime ve yürümeliydim...

Bir elim cebimde diğerinde sigaram olmalıydı,

Ve düşünmeliydim bu korkumun nedenini.

Önce hayır olamaz mümkün değil demeli,

Sonra yapma dostum neden olmasın ki ,

Sen buna layık değimlisin sorusunu sormalıydım...

İyi bir insandım fenalık düşünmüyordum kimse için,

Evet evet ben gerçekten iyi bir insandım kendimce..

Peki nur yüzlü sevgilide böyle düşünüyormuydu acaba,

Çok güzel baktığımı ve konuştuğumu söylemiş ve umarım,

Gözlerin yüreğinin aynası sözlerinde sesidir demişti...

İşte Korkularımın ve heyecanımın başladığı yerde burasıydı

Her insan bu kadar değerli sözcükleri bir araya getiremez,

Derinliği dipsiz kuyu misali; pahalı bir cümle kuramazdı..

Acaba şaşkınlık içindemiydim,yoksa abartıyormuydum,

Sesli düşüncelerime tanık oluyordu mavi sahil ve misafirler,

Yanımdan geçenler beni mırıldanıyorlardı bense ay bakışlımı.

Muhtemelen genç yaşımda çizdiğim resme üzülüyorlar beklide,

Bana Allahtan şifa diliyorlardı aklımı bulmam için...

Öyle ya insan kaç kere yaşayabilirdi böyle bir anı,

Başkalarına dağıttığım onlarca cümle şimdi sır olmuştu...

Kendime çaresiz kalıyordum böylesi bir zamanda...

Kalbimin ritmine yetişemediğim bir zaman dilimi içinde,

Mavi sahili arkama alıp yola koyulma vakti gelmişti...

Pazar sabahıydı ve tüm şarkılar bizim için çalıyordu,

Ellerim direksiyonda, gözlerim yollarda, ruhum ondaydı.

Ulusu tırmanıyordum ılık duygularımın heyecanıyla,

Yol bitmiş istanbulu ayaklarımın altına seren parka giriyordum,

Aracıma uygun yeri ararken nerdeyse kalbimin durucağını sandım..

Elinde sandviç ve bir termos dolusu çay ile beni bekliyen,

Bir kadın vardı karşımda ay bakışlımdı göz göze geldiğim..

Bana deselerdiki sevdiğinle kurduğun hayalden bir kare çiz,

İnanın Asla bu kadar güzel bir resim çizemezdim...

Boğazın muhteşem manzarasında anlamlı bir kahvaltı,

Sohbetimize başlangıç vesilesi olmuş korkularım sırra,

Kadem basmıştı, yanına geldiğimde ilk söyledğim şey,

Sen ne harika bir insansın aybakışlım demiş ve sarılmıştım...

Ona zorlu geçen gecemi sabaha nasıl kavuşturduğumu,

Mavi dalgalara ve martılara anlatırken duygularımı,

Bunu sesli yaptığım için insanların beni nasıl deli zannedip,

Şifa dilediklerini anlatıyordum tebessüm ederek,

Oda tebessümle karşılık verip elimi daha bir sıkı tutuyordu...

Sonra o anlatmaya başladı benli ama bensiz geçen gecesini,

Sabah üçe kadar uykusuz kaldığını sonra arkadaşlarını arayarak,

Beni yere göğe sığdıramadığını zaman zaman telefon edebileceğimi,

Düşünüp cepten değilde evden görüşmeye devam ettiğini...

Ve sabah olması için nasıl sabırsızlandığını, erkenden buraya

Nasıl geldiğini anlattı...

O sabah gözlerimiz karşılıklı saatlerce bakıştı...

Pahalı cümleler yerini paha biçilmez cümlelere,

Bir günü bir yıl gelen özlemler yerini kavuşmaya,

Korkan yüreklerimiz güven uyandıran sarmaş dolaşlığa,

Titreyen ellerimiz mutluluk gözyaşlarımızı sildi...

Aradan yıllar geçti ama manzaramızdan güneş hiç eksilmedi.

Sesini duymassam geceler yine katran gecesi oluyor.

Elini tutamazsam kendimi çok yalnız hissediyorum.

Ona sarılamazsam dünyanın yükünde yıkılıyorum.

Eğer Konuşamazsam yine yoldan geçenler şifa diliyorum.

Velhasılı kelam sevgi kolay bulunan bir şey değil,

Sevginize sahip çıkın diyorum.

Yârim dediğim kadın;

Nur yüzlüm, Ay bakışlım iyiki varsın...

Seni Seviyorum.

Seni Çok Seviyorum.

25/11/2001