O Akşam

Karanlığın hüznü sindi duvar kağıtlarınaKapılar bir bir aralandı usulca

Diken dikendi tenimizde

Ağulu pençesiyle gezinen ayrılık

Kederli bakışlarımızın denizinde

Ahenksiz çıkan sesimizde

Kaçınılmaz ölüsünü kusuyordu düşlediklerimiz

Ah o akşam,

Eşiğimizde yabancı bir meymandı en uzaklar

Veda sözcükleri lime limeydi

Ve dilimizde bıraktığı izler sancıyordu

Söyleyeceklerimiz vardı aslında

Fakat suskuyu tercih etmiştik

Sustuk sustuk...

Mezar taşlarının melankolisini andırıyordu sustuklarımız

...

...

H. Korkmaz 1995 Sthlm