O Aşk

Sokakta ki dilencileri geçti yüreğim

hem beş parasız

hem de aşksız,

hatta mendil bile serdim yüreğimin önüne.

Hani zorla sevmesen de

sadaka yerine

atarsın üç beş kuruşluk sevginden diye...

Bu da olmadı..

Şimdi ne gelen var ne giden...

bu cadde de hüzünlenmiş belli ,

artık ne insan görüyorum gözlerimle,

ne de gözlerim seni görüyor ''insan'' diye...

Olmuyorsa olmasın yar...

Ben giderim yine

yalnızlığımın sıcacık koynuna,

edepsizce...