O Kadın

hilal şeklinde,al renkli bayrağın

altında bir garip ana,

ağlıyor askerdeki,mehmetçik oğluna

obayrağına sarılıp sarılıp dualar ediyor,

yüksek minareli bir camiinin bahçesinde

sakat bir kız çocuğu yere çömmüş

bir mendil açmış,utanarak dileniyor

arada mendillerdeki bozuk paraları

merakla,istekle tek tek sayıyor

akşam üstü karanlık basınca

elindeki mendilleri,ve çocuğu

ayağı topal,kara bir adam alıp götürüyor

biraz ilerde kapalı bir çadır'ın önünde

eli bastonllu yaşlı bir nine

elindeki taslarla sıraya girmiş aşevinde

torunlarına götüreceği yemeği hayal ediyor

bir mahallede bir grup kadın oturmuşlar

ellerinde kalın şişlerle,durmadan örgü örüyor

bir taraftanda gelip geçeni seyrediyor

arkalarından konuşup dedikodu yapıyor

yine hep aynı saatte ordan geçen

kadını,dışlıyor,bütün mahalleli

kimi taşlıyor,kimi tükürüyor marifet gibi

hiç kimse anlamak istemiyor o fahişeyi

o her şeyin farkında geçerken bu sokaktan

yüzü kızarıyor,unatınıyor renkten renge giriyor

adeta korkuyor o yüzlere bakmaktan

Oysa,o kadın

üzerine basmamak,ezmemek adına

her seferinde gittiği yolu değiştiriyor

başka yoldan gidiyor,çünkü fahişe bile olsa

onun yufka yüreği asla,

bir karıncayı bile inciltmiyor.

not:8 mart kadınlar gününü,tüm bayan arkadaşlarımın kutlarım.