Ödevim

Gel divane gönül ders al bu işten

Sözünü bilmeyen dilden kaçar ol

İnsanın iyisi tanınmaz dıştan

Özünü bilmeyen kuldan kaçar ol

Çenebaz sohbette alim bastırır

Cahille muhabbet beden kastırır

Karakış gelmeden hazan estirir

Düzünü bilmeyen yelden kaçar ol

Dilin yarasıdır iz koyar geçmez

Kötülük ekenler ,iyilik biçmez

Bahtına sunulan ,kaderden kaçmaz

Yazanı bilmeyen, dölden kaçar ol

Bilse güzeli der,kem söz den sakın

Uyma edepsize, edebin takın

Yağmur başlamadan buluta bakın

İzini bilmeyen selden kaçar ol

Dengesiz terazi ayardan çalar

Dildeki dikenler, sıhhatten yolar

Hırs ile kalkan zararla böler

Hızını bilmeyen kuldan kaçar ol