Ofisler Kapansın

oturduğum yerde

çiçekler açar

ve solar çiçekler

siz ne bilirsiniz?

parmakların arasından

yuvarlanır bir bilya

içinde beyaz melek

katlar kanatlarını

bir mermer parçası

ve kapaklar

kapanan kapıların ardında

kalır dostlarım

heyecandır bazen caddeler

hızlı adımların kovaladığı

sanki bir şeyler var,

haydi bakalım!

kapalı havalarda

tutulduğum

sağanak bir yağmur

geçer üzerimden

ve siler ümitleri..

ben böylede mutluyum.

bir tomurcuğun açılmasını

beklediğimiz ofisler

hiç kapanmasın.

doyasıya hayatların ardında

kalır sevdamız

sanki biz

heyecanlıyız bugün

ve benim

'üzerinde fazla çalışılmamış

bu mısralarda'

gördüğüm

içimizdeki bir köşenin

kenarından baktığımız

ölümdür,

ölüm.

var mı ötesi...

27.01.2012