Öfke Rüzgarı

Öfke

kaç çocuk terledi ellerinde

kaç mor elma düştü masaldan,

Söylemekle susmak arası

yalnız bir şiir yüreğinde

toprağın altında

kanına bulanan hava

buğulanıyor

bebekleri bölen

öfke

Görünmez gözeneklerde

bir siyah taşır

iki beyaz kefene

İki Irmak ağlar

iki yoksul

umulmayan mezarda uyanır

Dolanan ay

yanardağı ateşi taşır

mutsuz öfkenin

kör yiyen nefesine...

Mart2009