Öfkem!

Sen

Hayata dair

Yaşanmazı gerekenleri

Hüznün en koyusundan

Gözlerime emanet ederken ,

Ben ,

Yalın ve yanlız

Sensiz gecelerimde

Soguk odamın

Dağınık yatağımda

Karanlığa ...

Her göz yumuşumda ,

Sabahın ilk saatlerine kadar

Bu beden

Özleminle ölümü yaşarken,

Senin her gidişinden sonra

Bedenimin ,

En üç,ra köşelerinden

Sensiz sabahlarıma

ÖFKELERİM doğuyor ..!