Okur musun Postacı

Adresi yok gönderdiğim mektupların

Postacı, sen okur musun?

Hani bir zamanlar masumiyet vardı ya her yerde

Söylesene

Hala oralarda mı, ahlat ağacının dibine uzanıp gerçekleşmeyecek hayaller kuran masum köy çocukları?

Patik örüyorlar mı torunlarına, sokakların kapı önlerinde, yazmalarının tepesine sakız yapıştıran nineler?

Hep hatırlarım, bayram günü ellerini öpen çocuklara

saçlarını okşayarak söyledikleri sözü, “Yine gel”…

Üzüyorlar mı annelerini, sokakta top oynayıp terli terli su içen çocuklar?

Kaça bölüyorlar, harçlıklarını birleştirip alabildikleri bir simidi?

Hala taşıyorlar mı içlerinde, her şeyin güzel olacağına dair ümidi?

Biliyor musun postacı, şimdi güneş bile ısıtamıyor,

bir zamanlar elektrikler kesilince, gaz lambasıyla aydınlattığımız yoksul odamızı.

Anlatılan hiçbir masal etkilemiyor bizi, kuzine sobasının tavana yansıyan ışıltısı kadar.

Yarası yardan tatlı ilişkiler kalmadı

Mesela ömrümü verdim bir güzele, içinde maneviyat var diye almadı…

Veresiye ilişkilerin getir götür işleri olmuş şimdiki sevdalar.

Ele ayağa düşmüş

Sen seviyorum demişsin, o hakaret sayıp sana küsmüş!

Bu nasıl oluyor be postacı?

Hani sevdiklerimiz ömür boyu ellerimizi bırakmayıp yanımızda kalacaktı?

Şimdi kimse kimseye hiçbir şey vermiyor, ama herkes herkesten alacaklı!

Bir zamanlar yere düşürdüğümüz ekmekten korkup, öpüp alnımıza koyarken,

hani günaha girenler yanacaktı?

Her şey Yalanmış be postacı….

Gerçek olan bu dünyada yananmış!

Hatırlar mısın? Kapısına kilit vurmayan komşularımız vardı

Yoldan geçene kurduğu çilingir sofrası, karnı aç olan hırsıza bile ardı!

Birinin acısına yedi kat el bile üzülürdü ya eskiden,

Hep beraber su içtiğimiz için miydi aynı testiden?

Ben yanlış zamanda birini çok sevdim be postacı

Sorma işte, sonrası çok acı…

Dile kolay söylemesi, yüreğe zor

Hiç bu kadar sevilmiş mi, bana değil ona sor

Bu yüzden yorgunluğum senden öte, sevdam Mecnun'dan ziyade

Bilirim yine geri getireceksin olmayan adreslere gönderdiğim o mektubu

Çünkü taahhütlü iade…

Yüzyıllardır umut ekip yalnızlık biçerim

Dışarımda sahte ilkbahar, oysa zemheriden beter içerim

Ne cennete girebildim ne de cehenneme

Her gece tekrar tekrar ölüp sırattan geçerim!