Okyanus Oluyordum Severken

ne olur acıt canımı, büyüyorum can çekişirken...

***

gücenmiş bir satır yazmalıydın

gözlerinde cenneti gördüğün kadına

inanmalıydın

inandırıcı olmasa da

bu kez yaşamak kolay gelmeliydi

belki ölmekten

belki sevmek başkalaşmalıydı

sular serin akıyordu

temiz kokuyordu günlerimiz

yapraklar rüzgarları uğurluyordu

ben senden geçmelerden geçememişken

güzler bizi sınıyordu

bir ay doğumu suskuydun gözlerime değen

sözlerin cana bulanmış bıçak kesiğiydi

pas tutmuştum

seçemedik

aşklar seçilmişti

güvenseydin hoyratlığım içlenecekti

sevecenliğim hokkabaz elleri gibi hünerliydi üstelik

yalancı sevinçlerle acıyı emzirirken

zerreden daha küçüktüm incinirken

bir 'ah' çekimiyle, bilsen...

okyanus oluyordum severken...

fulya/temmuz2011