Öl Deseydin Ölürdüm
Yalnız seni düşündüm hep seni hayal ettim
Sarılıp da öpmeyi düşlerimde görürdüm
Hüsranımla yaşadım ümidimi tükettim
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
İnadını kırmadın hiçe saydın çağrımı
Ateşimi görmedin yaktın benim bağrımı
Kollarını açıp da dindirmedin ağrımı
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Sen hemşire değilsin beni rahip zannetme
Arzum kölen olmaktı sakın sahip zannetme
Nefesimi sen kestin yağlı bir ip zannetme
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Bir araya geldik de sana elim değmedi
Duygularım bastırdı gurur boyun eğmedi
Ben bir volkan gibiydim senden ışık gelmedi
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Yeter artık en fazla birkaç günlük sabrım var
Sakın beni kınama açık seçik tavrım var
Böyle benden kaçtıkça dayanılmaz kahrım var
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Sen gönlümün tahtında bense kader ağında
Bilmeyen mutlu sandı beni gülün bağında
Dikenine razıydım kaldım hasret dağında
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Hislerimi saklamak gelmiyor ki elimden
Dudakların istese bal damlatır dilinden
Haz vermiyor yaşamak anla artık halimden
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm
Yazdığım bu son şiir söyleyecek sözüm yok
Ellerinde ellerim gözlerinde gözüm yok
İtirafım bu kadar daha fazla yüzüm yok
Eğer benim olsaydın 'öl' deseydin ölürdüm